close

  • Trouw aan mijn Vaderland, de Republiek Polen

     

  • NIEUWS

  • 23 januari 2019

    Binnenkort wordt de Internationale Herdenkingsdag voor de slachtoffers van de Holocaust gehouden, de dag waarop de slachtoffers van onbeschrijfelijke wreedheid en lijden worden herdacht, zes miljoen mensenlevens, waaronder veel burgers van mijn vaderland.

    De herinnering aan deze misdaad staat relativering niet toe, het is vereist om met moed te praten over genocide en onschuldige slachtoffers en zonder aarzeling te wijzen naar de nazi-Duitse daders – hier is geen plaats voor grijstinten, hier is geen plaats voor rechtvaardiging. Helaas zijn in diverse berichten van de afgelopen jaren formuleringen verschenen die deze waarheid verdraaien of zelfs ronduit ontkennen. In dit kader zou ik opnieuw een beroep willen doen om speciale aandacht voor de taal en om niet de misleidende term ‘Poolse concentratiekampen’ te gebruiken. Dit verdraait de waarheid over de grootste tragedie van de 20ste eeuw, het verbergt de verantwoordelijkheid van de daders en het is grievend voor de slachtoffers. Ik wil mij niet alleen richten op menselijke fouten maar ik zou u ook graag aan het goede en heldhaftige van de mens willen herinneren. Bijvoorbeeld met het verhaal van een buitengewone man – Konstanty Rokicki. Deze Poolse consul heeft als lid van de zogenaamde Berner Gruppe tijdens de Tweede Wereldoorlog veel Joden gered door ze vervalste Paraguay-paspoorten te geven. De groep bestond uit vier diplomaten van de Republiek Polen in Zwitserland en een vertegenwoordiger van het door het Joods Wereldcongres opgerichte RELICO-comité (comité voor hulp aan Joodse oorlogsslachtoffers) en vertegenwoordiger van Agudat Jisra’el. De reisdocumenten werden afgegeven voor Joodse burgers van Polen, Nederland, Slowakije, Hongarije en voor Joden uit Duitsland die geen staatsburgerschap hadden. Het aantal paspoorten in het Silberschein-archief in Yad Vashem suggereert een aantal van minstens 1.056. Sommige paspoorten waren afgegeven voor meerdere personen waardoor het totaal aan begunstigden op 2.100 komt. Ongeveer een uit tien van alle ‘nep-Paraguayanen’ was Nederlander. Dankzij de paspoorten van Rokicki overleefden onder andere Aron Schuster, de latere opperrabbijn van Amsterdam, Hanna ‘Hannelie’ Pick-Goslar, een vriendin van Anne Frank en genoemd in haar dagboek, alsmede latere rabbijnen, universiteitsprofessoren, journalisten en leden van de Nederlandse elite. Ondanks deze onmiskenbare verdiensten is Rokicki iedere erkenning ontzegd – hij stierf in anonimiteit in 1958, vergeten door de internationale gemeenschap en door zijn eigen, destijds socialistische, staat. Pas in oktober vorig jaar slaagde de Poolse overheid erin om de herinnering aan deze grote man te herstellen, door zijn grafsteen in Luzern, in het bijzijn van President A. Duda, te onthullen. Daarom doe ik een beroep op u, vlak voor de Holocaustherdenkingsdag, om deze man te noemen. Deze man die er in slaagde vele levens te redden die anders door de Shoah zouden zijn verteerd.

     

    Marcin Czepelak Ambassadeur van de Republiek Polen in het Koninkrijk der Nederlanden

    Print Print Share: