close

  • Trouw aan mijn Vaderland, de Republiek Polen

     

  • NAZWA_SEKCJI

  • 22 maart 2018

    Internationaal Gerechtshof en Tribunaals

    Het Internationaal Strafhof

    Historische schets

    Het Internationaal Strafhof (ICC – International Criminal Court) is gevestigd in het Koninkrijk der Nederlanden. Het handelt op basis van het Statuut van Rome van 17 juli 1998, dat van kracht is geworden op 1 juli 2002.

    Het Hof is in het leven geroepen ter opsporing en berechting van de ernstigste internationale misdrijven gepleegd door natuurlijke personen, zoals:

    •  volkenmoord

    •  misdrijven tegen de menselijkheid

    •  oorlogsmisdrijven

    •  misdrijf van agressie

     

    Het Hof is gerechtigd rechtsmacht uit te oefenen ten aanzien van een gegeven misdrijf, indien de staat die rechtsmacht heeft dit misdrijf niet wil of niet in staat is te vervolgen, en slechts in geval van zaken die “sufficient gravity” bezitten. Voorts beperkt de rechtsmacht van het Hof zich in tijd slechts tot misdrijven die plaatsvonden na inwerkingtreding van het Statuut van het ICC, d.w.z. na 1 juli 2002.

    Partijen bij het Statuut zijn momenteel 124 staten, waaronder sinds 1 juli 2002 Polen en alle lidstaten van de EU. Buiten het ICC bevinden zich staten die toch van wezenlijk belang zijn voor het garanderen van doeltreffendheid van haar handelen, zoals de Verenigde Staten, Rusland, China en India.

    Momenteel voert het Hof procedures inzake misdrijven gepleegd in de volgende staten: Mali, Georgië, Kenia, Libië, de Democratische Republiek Kongo, Oeganda, Soedan (Darfur), de Centraal-Afrikaanse Republiek (2 zaken) en Ivoorkust.

    Tevens worden er inleidende verificatieonderzoeken uitgevoerd inzake verdenkingen van het plegen van zware misdrijven op het grondgebied van: Palestina, Oekraïne, Irak, Afghanistan, Burundi, Colombia, Gabon, Guinee, Nigeria. Het Hof bestudeert momenteel ook of er juiste landelijke procedures worden gevoerd in Afghanistan, Guinee, Colombia en Nigeria.

    Rechters van het Internationale Strafhof

    Het Hof is samengesteld uit 18 rechters, die gekozen worden door de Vergadering van Staten die partij zijn bij het Statuut van Rome van het ICC voor een ambtstermijn van 9 jaar. Om de 3 jaar worden 6 rechters van het Hof vervangen. In december 2014 is de Poolse rechter prof. Piotr Hofmański gekozen voor de zittingsperiode 2015-2024.

    Sinds 11 maart 2015 wordt de functie van president van het Hof vervuld door de rechter Fernández de Gurmendi uit Argentinië. Vicepresidenten zijn Joyce Aluoch uit Kenia en Kuniko Ozaki uit Japan.

    Aanklager van het Internationaal Strafhof

    Aanklager van het ICC is Fatou Bensouda uit Gambia, die het ambt aanvaardde in juni 2012. Plaatsvervangend aanklager is James Stewart uit Canada.

    Griffie van het Internationaal Strafhof

    De Griffie van het ICC heeft als taak de benodigde ondersteuning te verlenen aan de overige instanties van het Hof bij het voeren van een faire en openbare gerechtelijke procedure. De griffie informeert over het werk van het ICC, staat slachtoffers en getuigen bij die het woord voeren bij het Hof, en draagt ook verantwoordelijkheid voor het personeelsmanagement aan het Hof. Griffier van het Hof is Herman von Hebel uit Nederland.

    Polen en het Internationaal Strafhof

    Polen verleent consequent politieke steun aan de missie van het Hof. Polen heeft de toepasselijke implementatieregeling die gewijd is aan de samenwerking met het Hof aangenomen in het Wetboek van Strafvordering, alsook een bijzondere bepaling in de Grondwet betreffende de uitlevering van Poolse staatsburgers.

    In februari 2009 heeft Polen het Verdrag betreffende de privileges en immuniteiten van het Internationaal Strafhof geratificeerd. Dit verdrag is geratificeerd door 75 staten.

    Polen kwijt zich ten volle van haar financiële verplichtingen jegens het Hof. Zij neemt actief deel aan de Haagse en New Yorkse werkgroep van het Bureau van de Vergadering van partij zijnde Staten. Zij verricht regelmatig vrijwillige betalingen aan het Trustfonds van het ICC ten behoeve van Slachtoffers.

    Meer over het ICC op de website: www.icc-cpi.int

     

    Het Internationaal Gerechtshof

    Historische schets

    Het Internationaal Gerechtshof (ICJ – International Court of Justice) is gevestigd in het Koninkrijk der Nederlanden. Het ICJ zetelt in het Vredespaleis in Den Haag. Evenals de Algemene Vergadering of de Veiligheidsraad is het Hof een van de zes belangrijkste instellingen van de Verenigde Naties. Als enige van deze heeft zij haar zetel niet in New York. Zij vervult de functie van de belangrijkste gerechtelijke instantie van de Verenigde Naties en wordt beschouwd als de hoogste rechterlijke macht ter wereld. Het Hof begon haar activiteiten in 1946. De werktalen van het Hof zijn Frans en Engels. De statuten, ofwel het oprichtingsdocument van het Internationaal Gerechtshof maakt integraal deel uit van het Handvest van de Verenigde Naties. Alle leden van de Verenigde Naties erkennen derhalve automatisch het bestaan van het Hof en kunnen een beroep op haar doen. Het ICJ trad in de plaats van het Permanent Hof van Internationale Justitie (PCIJ – Permanent Court of International Justice), dat in 1922 in het leven was geroepen door de Volkenbond. In de jaren 1922 – 1940 heeft het PCIJ ongeveer 60 zaken behandeld; na afloop van de Tweede Wereldoorlog werd zij ontbonden. Op 18 april 1946 werd het PCIJ vervangen door het ICJ. Het Hof handelt in lijn met haar statuten, die gebaseerd zijn op de statuten van het PCIJ, zij maakt ook gebruik van de jurisprudentie en tradities van haar voorganger.  Evenals het PCIJ vervult het Internationaal Gerechtshof twee functies. De eerste is het beslechten van internationale geschillen tussen staten onderling. In dat geval spreken wij over behandeling van rechtsgeschillen. De tweede functie van het Internationaal Gerechtshof is het beantwoorden van juridische vragen die gesteld worden door de Algemene Vergadering, de Veiligheidsraad of andere instanties of agentschappen van de Verenigde Naties. Dit soort behandeling dient het verstrekken van raadgevende adviezen. Het Internationaal Gerechtshof is geen strafrechtbank en behandelt geen klachten van privépersonen. Slechts juridische geschillen tussen staten onderling kunnen worden voorgelegd ter inhoudelijke behandeling door het Hof.

    Rechters van het Internationaal Gerechtshof

    15 rechters die gekozen worden door de Algemene Vergadering en de Veiligheidsraad maken deel uit van het ICJ. Om de drie jaar worden 5 rechters van het college vervangen. Rechters kunnen worden gekozen voor een volgende ambtsperiode. Elk lid van het Hof moet uit een andere staat afkomstig zijn. De rechters zijn onafhankelijk en vertegenwoordigen niet de staat van herkomst. De samenstelling van het Hof weerspiegelt een geografisch evenwicht. De rechters kiezen uit hun midden een president en een vicepresident van het Hof voor een driejarige ambtsperiode met het recht van herverkiezing. De president leidt alle zittingen van het ICJ, geeft leiding aan de werkzaamheden van het Hof en oefent supervisie uit op haar bestuur. Sinds 6 februari 2015 vervult rechter Ronny Abraham uit Frankrijk de functie van president van het ICJ, en Abdulqawi Ahmed Yusuf uit Somalië is vicepresident.

    De Griffie van het Internationaal Gerechtshof

    De Griffie van het ICJ is een permanente bestuurlijke instantie van het Hof. Zij faciliteert het werk van de rechters door het ontplooien van bestuurlijke, gerechtelijke en diplomatieke activiteiten. De Griffie bestaat uit drie departementen: juridische zaken, linguïstische zaken en informatie. Bij de Griffie zijn momenteel ongeveer 100 ambtenaren werkzaam die uit alle hoeken van de wereld afkomstig zijn. Aan het hoofd van de Griffie staat de Griffier, die door het Hof wordt gekozen voor een verlengbare zevenjarige ambtsperiode. Op 3 februari 2014 is dhr. Philippe Couvreur uit België voor de derde maal tot Griffier van het ICJ gekozen.

    Polen en het Internationaal Gerechtshof

    Bij het ICJ hebben twee prominente rechters uit Polen zitting gehad. In de jaren 1946 – 1967 was prof. Bohdan Winiarski rechter van het ICJ, en van 1967 tot 1993 prof. Manfred Lachs. Rechter Bohdan Winiarski was president van het ICJ van 1961 tot 1964, en rechter Manfred Lachs was president van het ICJ in de jaren 1973-1976.

    Polen heeft in 1990 een verklaring afgelegd dat zij de rechtsmacht van het ICJ erkent (de zgn. facultatieve clausule), welke vervangen is door de nu van kracht zijnde verklaring van 25 maart 1996.

    Meer over het ICJ op de website: www.icj-cij.org

     

    Het Joegoslaviëtribunaal (ICTY - International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia)

    Het in Den Haag gevestigde ICTY is ingesteld krachtens resolutie nr. 808 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 22 februari 1993, die tot doel had berechting van hen die zich schuldig hebben gemaakt aan schending van het internationale humanitaire recht op het grondgebied van het voormalige Joegoslavië vanaf 1991. Het ICTY was het eerste door de Verenigde Naties ingestelde internationale strafhof, en het eerste internationale hof voor de berechting van oorlogsmisdaden sinds de oorlogstribunalen van Neurenberg en Tokio.

    Het ICTY stelde 161 personen in staat van beschuldiging, die de hoogste functies hadden bekleed in het staatsapparaat en het leger. 154 procedures werden afgerond, waarbij 83 personen schuldig werden bevonden aan de hen verweten feiten, 19 personen werden vrijgesproken, 13 zaken werden verwezen naar nationale rechtbanken, 2 verdachten zullen opnieuw worden berecht door het Mechanisme voor Internationale Straftribunalen en 37 zaken zijn afgesloten nog voor het vellen van een vonnis vanwege het overlijden van de verdachte of het intrekken van de beschuldiging.

    Het Joegoslaviëtribunaal  heeft  op 31 december 2017 haar activiteiten beëindigd.

    Polen en het Joegoslaviëtribunaal

    Polen werkt actief samen met het ICTY. Onze bemoeienis komt vooral neer op het opnemen van door het ICTY veroordeelde personen om hun gevangenisstraf in Polen te laten ondergaan. Personen die momenteel in Polen een vrijheidsstraf ondergaan zijn Radislav Krstić, die veroordeeld is voor het plegen van oorlogsmisdrijven in Srebrenica, en Sreten Lukić, veroordeeld voor etnische zuiveringen in Kosovo. Nog twee personen zullen binnen afzienbare tijd aan Polen worden overgedragen.

    Meer over het ICTY op de website: www.icty.org

    Het Mechanisme voor Internationale Straftribunalen (Mechanism for International Criminal Tribunals – MICT)

    Het Mechanisme is ingesteld krachtens resolutie nr. 1966 van de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties van 22 december 2010 met als doel het overnemen van de rechtsmacht, rechten, plichten en de belangrijkste functies van het Joegoslaviëtribunaal en het Rwandatribunaal na afloop van hun mandaten.

    Het Mechanisme bestaat uit twee afdelingen. De eerste, gevestigd te Arusha (Tanzanië), begon haar werkzaamheden op 1 juli 2012, waarbij zij de functies overnam van het Rwandatribunaal. De tweede afdeling, die in Den Haag zetelt, heeft sinds 1 juli 2013 de functies overgenomen van het Joegoslavië­tribunaal. Beide afdelingen van het Mechanisme hebben een permanente en gemeenschappelijke president, aanklager en griffier, en ook 25 gemeenschappelijke rechters. President is rechter Theodor Meron uit de Verenigde Staten, die op 1 maart 2012 benoemd is door de secretaris-generaal van de VN. Aanklager is Serge Brammertz uit België, op 29 februari 2016 gekozen door de Veiligheidsraad van de VN, en griffier is Olufemi Elias uit Nigeria, op 1 januari 2017 benoemd door de secretaris-generaal van de VN.

    Het Mechanisme houdt zich bezig met het voeren van beroepsprocedures, hernieuwde behandeling van zaken en herziening van onherroepelijke vonnissen van tribunalen en van het Mechanisme. Tot de taken van het Mechanisme behoren o.a. ook bescherming van slachtoffers en getuigen van zware misdrijven, supervisie op de tenuitvoerlegging van vonnissen en hulp aan nationale jurisdicties. Het Mechanisme zet procedures voort die bij de tribunalen werden gevoerd, in overeenstemming met de bepalingen van hun statuten aangaande de materiële, temporele, personele en territoriale reikwijdte van hun jurisdictie. De aanklager van het Mechanisme heeft niet de bevoegdheid om nieuwe tenlasteleggingen uit te brengen aan personen die van het plegen van zware misdrijven worden verdacht.

    Rechters van het Mechanisme van de VN voor Internationale Straftribunalen (MICT)

    Het Mechanisme beschikt over een lijst van 25 onafhankelijke rechters die gekozen worden door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties voor een ambtstermijn van 4 jaar. Rechters kunnen in hun functies worden herbenoemd door de secretaris-generaal van de VN in samenspraak met de voorzitters van de Veiligheidsraad en de Algemene Vergadering. De eerste 25 rechters werden door de Algemene Vergadering van de VN gekozen op 20 december 2011. De secretaris-generaal van de VN heeft op 1 juli 2016 de ambtsperiode van de rechters met nog eens twee jaar verlengd.

    Meer over het MICT op de website: www.unmict.org

    Het Permanente Hof van Arbitrage (Permanent Court of Arbitration - PCA)

    Het PCA is een internationale arbitrageorganisatie ingesteld krachtens het Verdrag voor de vreedzame beslechting van internationale geschillen, dat is aangenomen tijdens de eerste Haagse Vredesconferentie in 1899 (herzien tijdens de Haagse conventie van 1907). Polen is partij bij de Haagse conventie uit 1907 sedert 22 mei 1922. De zetel van het Hof is het Vredespaleis in Den Haag. Het Hof was het eerste mechanisme met een wereldwijd bereik dat de vreedzame beslechting van internationale geschillen beoogde. Het PCA houdt zich in de eerste plaats bezig met het beslechten van economische geschillen tussen staten, staatsbedrijven, niet-gouvernementele organisaties en privépersonen. Het Hof kent geen vaste samenstelling. In geval van een geschil kiezen de staten ieder vier personen van de lijst met arbiters. Het is tevens toegestaan personen van buiten de lijst op te roepen. Elke staat heeft het recht 4 personen aan te wijzen voor de PCA voor een 6-jarige ambtstermijn. Personen uit een en dezelfde staat vormen aan het Hof een zgn. nationale groep. Momenteel wordt de Poolse nationale groep bij het Hof gevormd door prof. Jerzy Makarczyk, prof. Janusz Symonides en prof. Kazimierz Lankosz.

    Meer over het PCA op de website: http://pca-cpa.org

    De Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht (Hague Conference on Private International Law - HCCH)

    De HCCH is een intergouvernementele organisatie met zetel in Den Haag, die als doel heeft de regelgeving van het internationaal privaatrecht gaandeweg te unificeren. Dit doel wordt verwezenlijkt middels het uitwerken van multilaterale conventies en verdragen op uiteenlopende gebieden van het internationaal privaatrecht zoals: gerechtelijke samenwerking, schadevergoeding, bescherming van kinderen, betrekkingen tussen echtgenoten, nalatenschappen, erkenning van firma’s en tenuitvoerlegging van buitenlandse gerechtelijke vonnissen. Polen is sedert 29 mei 1984 lid van de organisatie. De activiteiten van deze organisatie zijn in het bijzonder van belang voor het Poolse rechtswezen in civiele en familie- en voogdijzaken.

    Meer over de HCCH op de website: www.hcch.net

     

    Het Speciale Tribunaal voor Libanon (Special Tribunal for Lebanon - STL)

     

    Op 14 februari 2005 werd de premier van Libanon Rafik Hariri met 21 andere personen gedood bij een bomaanslag in Beiroet. Deze aanslag werd veroordeeld door de internationale gemeenschap. De regering in Libanon richtte zich op 13 december 2005 tot de Verenigde Naties met het verzoek om een internationaal tribunaal in te stellen, dat als taak zou krijgen om de daders van deze terroristische aanslag op te sporen en voor het gerecht te brengen. In reactie hierop nam de Veiligheidsraad van de VN op 30 mei 2007 resolutie nr. 1757 aan, waarbij het Speciale Tribunaal voor Libanon werd ingesteld. Op 1 maart 2009 startte het STL haar werkzaamheden als een onafhankelijk van de Verenigde Naties opererend Hof.

    Op 16 januari 2014 begon een proces bij verstek tegen 5 personen die verdacht worden van het plegen van genoemd misdrijf.

     

    Meer over het STL op de website: www.stl-tsl.org

     

    Print Print Share: